Ik ben als supervisor verbonden aan de Post HBO Land van Rouw.
Mijn stijl van werken is persoonlijk, betrokken en organisch, dat wil zeggen dat het tempo van groei en ontwikkeling van de supervisant of intervisant leidend is in het proces dat we met elkaar aangaan. Ik beschouw supervisie en intervisie als een cadeau aan jezelf, dat je op z'n minst even uit-tilt boven de waan van de dag.
Ik laat me inspireren door actuele kennis over hechting, rouw, verlies, trauma en neurosensitieve mindfulness.
Films, toneel, (vak)literatuur en poëzie vormen eveneens een rijke bron van inspiratie.
De verliezen in mijn eigen leven hebben mijn tranen omgevormd tot kristallen.
Zullen we de tijd vertragen en onze harten wenden naar de eeuwigheid?
